Afrika | 5. Chobe en Meremi

19/04/14 22:38

De wildparken
15/10/10 15:15

Dinsdag 12 oktober.
Na een warme nacht in het huisje (incl. een mug in het muskietennet van Geert wat voor nachtelijke onrust zorgde) en een heerlijk baantje zwemmen gingen we tegen 10.30 op weg naar het Chobe-park. Eerst langs de supermarkt want we moeten goed inslaan. De komende 4 dagen zitten we in de wildernis, en zijn er geen winkels. Volgeladen gaan we op weg.
Op een gegeven moment in het park slaan we een hoek om met uitzicht op de rivier. En wat een spectaculair gezicht was dat: wel duizend olifanten staan daar. Etend, badend, allemaal bezig. Prachtig om te zien, zoveel. Jong en oud door elkaar heen. Overal waar we kijken. Na een tijdje genieten gaan we door. Nog veel olifanten, giraffen, buffels en kudu's gezien. Tegen 16.30 uur komen we op onze camping in Ihaha aan. 9 Plaatsen in totaal, flink ver uit elkaar, langs de oever van een rivier. We hebben zicht op een hele kudde olifanten en buffels die in 2 aparte groepen de rivier oversteken. We eten die avond in het donker, met een groot kampvuur erbij. Er loopt daar 's nachts van alles rond, dus eruit om te plassen is er die nacht niet bij. We liggen die avond weer vroeg in ons nest.

Woensdag 13 oktober.
Vroeg op - om 5 uur 's ochtends gewekt door diezelfde "trein" Wat het was blijft een raadsel, maar er is weer een omvangrijke hoeveelheid dieren de rivier overgestoken. Na ontbijt de tent etc. weer ingepakt en op pad richting het Savuti-kamp. De wegen zijn redelijk tot slecht begaanbaar. Vaak moeten we inderdaad de 4x4 gebruiken om weer los te komen. 's Middags bij een bottleshop nog even een paar flessen wijn gekocht en een praatje met Duisters gemaakt. Die hebben eenzelfde wagen/tent combinatie van onze verhuurder Kea maar zijn positiever. Bij onze auto voelt het alsof het ding langzaam op instorten staat. Eerst de koelkast, toen een zijklep, een klappende bumper rechtsvoor, een spiegel die er bijna afviel, de tent waarvan een stok nu krom is maar goed. Zij waarschuwden ons wel voor een paar rivercrossings, die behoorlijk diep zijn. Maar we gaan voorspoedig. Het bonkt en schudt dat het een lieve lust is. Het laatste stuk is echt verschrikkelijk. 16 km lang 4x4 en echt in een droogtrommel zitten, zo voelt het. We tellen de km's echt af, en doen over die 16 km een uur. Maar eindelijk komt om 15.00 uur de Ghoha-gate in beeld. Daar schrijven we ons weer in (vaste procedure) en smeren we een paar boterhammen. Dan door, de laatste 30 km. Alleen is dat niet meer gelukt. Wat we ook doen, de auto wil niet meer starten. De mensen van de gate doen alsof ze niets zien, hun telefoon gebruiken mag niet (pincode die ze zeggen niet te hebben) en geen bereik met onze mobiel. Maar dan hebben we geluk met Hanneke's verzoek: de sateliettelefoon. Slechte ontvangst maar we bellen een paar nummers en na een half uur krijgen we te horen dat men een monteur stuurt vanuit Kasane (zo 'n 150 km verderop). We zitten dus vast, want het Savuti-kamp sluit om 18.00 uur. Dus er maar het beste van gemaakt. De mensen van de gate gaven, na het eerst negeren van onze problemen, aan dat het waarschijnlijk een "airlock" is. Een luchtbubbel in de diesel. We wachten af. Maken ondertussen wat eten, bekijken waar we straks gaan staan (als we niet teruggesleept worden naar Kasane) en wachten. Om 21.10 komt er uit het donker een auto aan. 2 Monteurs, en een heel klein gereepschapskistje. Na wat luisteren, kijken, starten etc. haalt men wat filters eruit. Er zit water in de diesel. En dat kan dus niet. Slecht onderhoud geven zij aan. Gebeurt veel bij wat oudere modellen, die kijkt men niet helemaal meer na. Om 22.15 vertrekken zij, nog een stuk voordat ze in de auto gaan slapen om de volgende ochtend verder terug te rijden. Wij zetten onze auto op zijn plaats, tenten klaargemaakt en slapen. Een lange, enerverende dag, maar geukkig doet de auto het weer. De heren hebben wel aangegeven dat de filters eigenlijk vervangen moeten worden, en dat is dus niet gebeurt. We zien wel hoe lang de auto het uithoudt .

Donderdag 14 oktober.
We staan vroeg op, want we hebben nu nog 30 km extra te gaan. We rijden meteen om 6.30 uur naar Savuti. De weg was wel een beetje beter, maar we beginnen ons wel zorgen te maken. Als dit zo de komende 3 dagen doorgaat! Om 7.30 rijden we het Savuti-kamp binnnen, naar eerst door een behoorlijk diepe rivier gegaan te zijn. Daar ontbijten we op " onze" plek. Wat een mooie plaats. Direct langs de rivier. Maar goed, we rijden nog, en dat is belangrijker. Ontbeten, een douche genomen en door. De weg knapt een beetje op. We hoeven slechts ca 10% van de tijd 4x4 in te schakelen. Snel rijden is er echter niet bij, door alle gaten en bulten in de (zand)weg. Die middag komen we bij de beide rivercrossings waar de Duitsers ons voor gewaarschuwd hebben. Een ander stel dat we in Savuti ontmoet hebben, gaat ons voor. Die klappen echt recht in het water, dart gewoon over de motorkap stroomt. Gebeurt bij ons ook. De auto stopt even maar wil wel weer starten en we kunnen het water uit. Geen fijn gevoel echter. Bij de 2e rivier gaat dat andere stel nog dieper en lopen een lekke band op. We lopen eerst zelf even door het water om te kijken waar het het minst diep is, en rijden dan eigenlijk zonder veel problemen naar de overkant. Dat voelt toch een stuk beter.
Wat zijn de landschappen mooi, en steeds weer anders. Prachtig. Van zwartgeblakerd naar frisgroen.
Bij de North-gate van het volgende park, het Moremi-park, krijgen we te horen dat we niet rechtstreeks naar onze plaats van bestemming kunnen rijden. We moeten 2,5 uur omrijden omdat er sprake is van wateroverlast. Met de recente ervaringen achter de rug besluiten we dat advies maar op te volgen. Gelukkig valt het mee. De wegen zijn prima en we zijn om 16.30 uur (na 1.45 uur omrijden) bij de volgende gate, de South-gate van het Moremipark. Nog een klein stukje door naar de camping, en dan hebben we het ook wel gehad. Een lange dag. Maar we eigenen ons een mooi plaatsje toe met prachtig uitzicht, stoken onze eigen braai op, maken een groot houtvuur want ook hier zitten allerlei wilde beesten. En hebben een heerlijke avond. Lekker eten, rust, een wijntje, een mooi vuur, wat willen we nog meer. Een mooie dag.

Vrijdag 15 oktober.
Na een winderige nacht is het lekker koel. We ontbijten, douchen en gaan op pad om wild te zien. Hoewel het hier vol moet zitten zien we niet zoveel. Op naar de Third Bridge, een weg die bekend staat om zijn hoeveelheid wild. Maar niet dus. De plaats zelf (lees brug en omgeving) is prachtig. Vervallen maar mooi. We besluiten uiteindelijk om weer terug te rijden en verdwalen bijna, zo slecht is de route aangegeven. En onze tomtom leidt ons rechtstreeks over een pad dat nu onder water staat. Hmm. We volgen een paar anderen en na veel vijfen en zessen komen we heelhuids terug.
Vanmiddag om 17.00 uur zijn we nog een uur met een boot het water van de delta op geweest. Prachtig in het mooie avondlicht. Wat een mooi stukje natuur. Het riet, het water, de zon, de warmte, gewoon wow. En toen we ook nog een ooievaarsnest midden pp een drijvend eiland zagen met daarin ooievaars en een kariboe, en ook nog zwemmende olifant, wie zou nog meer kunnen vragen. Een heerlijke dag.
Nu zitten we na het eten rondom een kampvuur. Hoop dat we deze nieuwe aanvulling morgen in Maun op het web kunnen zetten.
page21_blog_entry0-dsc_1266-kopie